De VN Detective en Thrillergids…

Vorige maand verscheen Eeuwig Donker, mijn tweede thriller. Nu, vijf weken na verschijning zijn er enkele honderden exemplaren verkocht en staan op Hebban, Goodreads, bol.com, en hier ruim 50 vier- en vijfsterren recensies.
Tientallen bibliotheken door het gehele land, waaronder 10 bibliotheken in hometown Rotterdam hebben het boek (en Villa Gladiola) nog voor NBD Biblion heeft geadviseerd het boek wel of niet op te nemen in de collectie opgenomen.
Kortom, mijn vijf-weken oude boreling doet het heel goed.

8 juni, de verse Vrij Nederland Detective en Thrillergids ploft op de mat. Van de 618 boeken werden er acht met vijf sterren beoordeeld. Nog geen 1,3% kan de optimale goedkeuring wegdragen van de VN-recensenten. Zegt dat wat over de kwaliteit van deze honderden boeken?

Schreef ik in 2014 nog dat het de eerste en direct laatste keer zou zijn dat ik op een recensie zou reageren, daar kom ik nu van terug. Hoe frappant, het is wéér een reactie op een recensie van VN. (lees mijn reactie in de vorm van een open brief én het hoofdredactioneel commentaar daarop onderaan dit stuk)

Reageren op een recensie Tjeerd? I know. Niet doen. Doe ik dus ook nooit. Want: ‘Het sterrensysteem in recensies is nu eenmaal subjectief. Of het nu gaat om restaurants, films of boeken: je legt je erbij neer, je moet het ermee doen. If you can’t stand the heat, stay out of the kitchen. Ik weet het en heb er geen problemen mee.’

Komt toch die ‘ja maar’. Want het deugt wéér niet. Kijk maar.

  • Eerste zin:
    “Rechercheur Jan Vos, bij wie steevast het zweet op zijn voorhoofd staat.”

Is dit schertsend bedoeld? Of bedoelt recensent AV (Anne Versloot I presume) hiermee dat ik Jan Vos consequent 300 pagina’s lang met een bezweet voorhoofd laat acteren? Dat laatste is namelijk niet zo.
Scherts, ironie of doelbewuste leugen? Laten we positief blijven: AV is schertsend, dat bezwete voorhoofd is overdrachtelijk bedoeld.

  • Dan een quote om vervolgens te schrijven:
    “Langstraat legt de dingen graag uit aan zijn lezers, het liefst in stroeve zinnen.”

De twijfelachtige scherts wordt ironie.

  • De zin die volgt:
    “Vaak laat hij mensen ook slissen en sissen in dialogen waarin geen enkele s voorkomt. Da’s knap.”

WTF? Mensen vaak laten slissen en sissen in dialogen waarin geen s voorkomt? Gast… chick…
Weg scherts en mild denigrerende ironie. Hallo leugens (“Vaak laat hij…”) en bijtend sarcasme (“Da’s knap.”) zonder enig nut.

  • Dan volgt een wat vage uiteenzetting over een van de seksscènes zonder conclusie. Al valt mij wel de eer te beurt dat er groot een niet terug te vinden citaat is afgedrukt: “Een absolute aanrader voor liefhebbers van seksscènes vol kreetjes.”

Ik vermoed dat AV in de slaapkamer als hij/zij seks heeft een enorme zeester is (zoek dat maar op). Als AV überhaupt nog seks heeft. Hoe dan ook, een beetje neuken gaat over het algemeen gepaard met geluid. Maar kreetjes? Kréétjes?! Gegromd wordt er wel vaak. Maar kreetjes? Nee.

  • Dan volstrekt willekeurig wordt de zin “Ook heeft hij een kennis bij de Berlijnse politie, Karl Herkenhoff, die in deze zaak goed van pas komt, want loverboys opereren internationaal.” na het warrige gedeelte over de seksscène neergepend.

…uhm… ja… Maar wat is nu je punt AV? Herkenhoff komt een halve pagina aan bod in het boek. Totaal irrelevant personage om die in een recensie aan te halen en zeker als je niet uitlegt waaróm je hem aanhaalt.

  • En dan zijn we alweer aan het einde van dit wangedrocht van een “recensie”:
    “Tja, het is wederom een wat zouteloos, slap geplot geheel (…).”

“Wederom zouteloos”?
Heb je mijn eerste boek ook gelezen AV of neem je letterlijk die ene zin van je collega Erik de Vries over?

Zoek de slissende s… Goeie grap AV! Van jezelf?

En slap geplot geheel? Vertel! Waarom vind je dat? Onderbouw je sarcasme eens, leg uit hoe je erbij komt dat Vos blijkbaar continu bezweet, geile kreetjes uitstotend, slissend en sissend dialogen voert waarin geen s voorkomt met vrij irrelevante personages als Herkenhoff.

Vertel me waarom je hoofdpersoon Carla niet één keer noemt. Leg eens uit waarom je het niet hebt over de opbouw van het boek, de drie delen en de drie afzonderlijke verhalen die, zoals een blije lezer omschreef als “Mooie verhaallijnen, sterke spanningsbogen, prachtig plot” samensmelten tot een totaal onverwacht einde. Hashtag pageturner.

Want uit die zouteloze, warrige vertelling die door moet gaan voor een recensie komt niet naar voren waarom je zo bijtend sarcastisch, doelbewust een compleet niet kloppend beeld schetst van mijn boek en dat dan rate met één ster. En natuurlijk rijst de vraag of je het boek daadwerkelijk hebt gelezen, of slechts op drie punten het boek hebt opengeslagen (bij een zwetende Vos, een seksscène en die pagina waar Herkenhoff 1x wordt genoemd).

Het is een ranzig rancuneus stuk waarin je een karikatuur maakt van mij en mijn boek.

Maar goed, dat gezegd hebbende, met Villa Gladiola zaten jullie ook zo ongelooflijk mis, het kan niet anders dan dat Eeuwig Donker dat succes minstens gaat evenaren. De echte thrillerfans beamen dat inmiddels al 5 weken lang. Dag in, dag uit.


Juni 2014

Open brief aan Vrij Nederland

Geachte redactie van Vrij Nederland,

Met dit schrijven waag ik mij voor de eerste én direct laatste keer aan een reactie op een recensie. In de Detective en Thrillergids (juni 2014) heeft uw recensent Erik de Vries mijn debuut ‘Villa Gladiola’ gerecenseerd en met dat debuut ging er een compleet nieuwe wereld voor mij open.
In het dagelijkse leven beweeg ik mij voornamelijk in de journalistiek en communicatiewereld, nu kan ik daar het Nederlandse boekenwereldje bijschrijven. Wat niet kon uitblijven was uiteraard de keur aan recensies die zou volgen. Mijn collega Nathalie Pagie (o.a. De Toneelclub) geeft in haar ingezonden brief prima weer hoe ook ik over recensies denk.

‘Het sterrensysteem in recensies is nu eenmaal subjectief. Of het nu gaat om restaurants, films of boeken: je legt je erbij neer, je moet het ermee doen. If you can’t stand the heat, stay out of the kitchen. Ik weet het en heb er geen problemen mee.’

Ik heb diverse recensies van mijn boek mogen lezen en dat varieerde van twee sterren tot vijf sterren. Sommige commentaren vond ik daadwerkelijk nuttig, andere commentaren waren zaken van persoonlijke aard en smaak en nam ik voor lief. Maar bovenal: ik weet het, ik leg me erbij neer en ik moet het ermee doen.
De recensie in uw blad is echter zo suggestief en van een abominabele kwaliteit dat ik dat niet onvermeld kan laten door er mijn gal over te spuwen.
In maar liefst vier zinnen, waarvan twee zinnen een samenvatting van het boek bedragen en een zin een misplaatste grap bedraagt (‘Graatmagere ‘4-daagse-thriller’ van Tjeerd -what’s in a name- Langstraat’), is de enige zin die neigt naar een recensie de volgende:
‘Zouteloze, warrige vertelling met ongeloofwaardige en dus onbevredigende ontknoping.’

Een beetje recensent staaft deze conclusie dan ook met een uitleg wat er warrig is, wat zouteloos en wat er blijkbaar zo onbevredigend is. Deze ene zin moet de recensie voorstellen. Ik kan mij niet voorstellen dat er ook maar iemand is, buiten Erik de Vries om, die dit recensiewaardig vindt. Deze gids heeft de naam kwalitatief hoogwaardige recensies te publiceren. Met recensies als deze wordt die status stante pede naar beneden gehaald.

Voorts hou ik mij verder bezig met de trots vanwege mijn nominatie voor de Schaduwprijs 2014, de prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige thrillerdebuut. Want het juryrapport zegt iets heel anders dan Erik de Vries:

‘Villa Gladiola bevat een goed doordacht verhaal (…). Het eind is duister en beklemmend. Een boek met echt out of the box denken. De jury hoopt dat de auteur ook hierna zal doorgaan met thrillers schrijven.’

Waarvan akte en bij deze, mijn tweede boek ‘Eeuwig Donker’ ligt dit najaar in de schappen.

Met vriendelijke groet,

Tjeerd -onthoud die naam Erik- Langstraat


Hoofdredactioneel commentaar
Open brief

Vrij Nederland
Frits van Exter

Deugt de twee weken geleden verschenen Detective & Thrillergids eigenlijk wel? Twee Nederlandse auteurs beweren van niet. Nathalie Pagie en Tjeerd Langstraat hebben op internet ‘open brieven’ geplaatst waarin zij ons verwijten maken. (…)

Langstraat vindt dat het oordeel over zijn Villa Gladiola (0 ster) niet is onderbouwd. Daarin heeft hij gelijk: het is een zeer korte recensie. Omdat in de gids 667 titels aan bod moeten komen, bewaren we de kostbare ruimte voor nadere toelichting voor boeken met meer sterren.

(…)


Bijzondere manier van recenseren wel. Alleen onderbouwen waarom je iets vindt van een boek, als je dat boek goed vindt. En vertaal ik die laatste zin van Van Exter even naar plat Rotterdams, dan zegt hij eigenlijk “Wij vinden heel veel boeken kut, maar we leggen niet uit waarom we ze kut vinden, want dat levert te weinig op.”

Enfin. Dit ging over Villa Gladiola. U weet wel.

• Winnaar publieksprijs Schaduwjury 2014 (Lezersjury – prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige thrillerdebuut)
• Genomineerd voor de Schaduwprijs 2014 (Vakjury – prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige thrillerdebuut)
• Genomineerd voor een Hebban Award 2014 (Vakjury – Hebban Debuutprijs, beste thrillerdebuut)