Ophef! Uitgeversperikelen

Heeft u ook zo genoten van de soap rondom Atlas Contact, VBK Uitgevers en de dappere schrijvers? De scribenten die hun pennen laten zwijgen uit protest tegen de aangekondigde koerswijzigingen door VBK, en niet in de laatste plaats om hun geliefde Mizzi van der Pluijm ruggensteun te geven.
Neen?

Atlas Contact
Dat verbaast me niks. Een futiel arbeidsconflict waarbij een topmanager aankondigt naar een concurrent te gaan. Who cares?
Nou, de Volkskrant cares. Die stuurden er zelfs een live (!) Twitterverslaggever op af in de persoon van Wilma de Rek, chef boeken.

Aanleiding voor de bijeenkomst was de aankondiging, vorige week, van het plotselinge vertrek van Van der Pluijm. Ze kon zich niet verenigen met de nieuwe structuur van het bedrijf, waarin de eigendomsverhoudingen drastisch veranderen, en maakte bekend over te stappen naar uitgeverij Das Mag. Na de bekendmaking kondigde een vijftigtal schrijvers aan ‘de pen neer te leggen’. 

‘Er worden allemaal besluiten genomen over onze hoofden heen, iedereen heeft al een mailtje gekregen van Mai Spijkers van Prometheus. Ik smeek jullie tot een oplossing te komen waardoor Atlas Contact niet uiteenvalt,’ aldus een geëmotioneerde Adriaan van Dis.

Volkskrant

Overigens moest ik om die staking en het neerleggen van de pennen wel grinniken. Reken maar dat iedere auteur die daar zat de laptop heeft opengeklapt om de columns, rubriekjes en andere betaalde opdrachten netjes volgens deadline te leveren. De schoorsteen moet blijven roken nietwaar.

Kwantiteit versus kwaliteit
Van een geheel andere orde is de voordracht van Maarten Asscher, schrijver en directeur van Athenaeum Boekhandel, deels gepubliceerd bij De Correspondent.

“Het vervelende is dat die kwantitatieve simplificaties zich niet tot de massamedia beperken, maar dat ze ook in zogenaamde kwaliteitskranten en opinieweekbladen de boventoon zijn gaan voeren. In plaats van grondige recensies of diepgaande gesprekken nemen redacties steeds vaker hun toevlucht tot sterren en ballen, om in één oogopslag duidelijk te maken of het boek in kwestie deugt of niet.

Het kwalijke effect van zulke lijstjes (de Bestseller 60 – TL) is dat die, in de werkwijze van het boekenvak en in de beleving van het publiek, een graadmeter voor kwaliteit worden. Via een soort schijnlogica leiden ze tot ongefundeerde – of in elk geval onbeargumenteerde – aanbevelingen.

De bestverkochte schrijver wordt de beste schrijver, en dat betekent ook dat de slechtverkopende schrijver een slechte schrijver wordt.”

De Correspondent

Kort samengevat: omdat in de boekenwereld cijfers de overhand krijgen, krijg je gerommel in de tent zoals bij Atlas Contact en worden boeken gereduceerd tot hapsnap sterren, ballen en bestsellerlijstjes waardoor de toch al goed verkopende auteurs nog meer aandacht genereren en de “mindere goden” bij voorbaat al het onderspit delven.
Of zoals een inkoper van een der grote boekketens mij zei: “Wij adviseren onze franchisers alleen auteurs in te kopen die bewezen verkoop hebben.”

Man, wat is dat zonde. Wat mis je dan kansen. Wat is dat een achterhaald businessmodel. Wat is dat laf. En vooral, wat is het lui om eens buiten die comfortzone te kijken.
Hulde voor Asscher dat hij dit als boekhandelaar constateert en het ter sprake brengt.

Jalapeño Books
Overigens is ook Athenaeum benaderd om Eeuwig Donker in te kopen. Daar is géén reactie op gekomen, noch is er ook maar één exemplaar van dit boek ingekocht.
Practice what you preach, zou ik dan ook willen zeggen.

Enfin, uitgeven anno 2017. Dat doen wij bij Jalapeño Books dan wel anders. Géén botsende ego’s. Géén schrijvers die dreigen de pen neer te leggen. Géén belangenverstrengelingen met aandeelhouders. Géén arbeidsconflicten.

Het gaat opvallend goed bij Jalapeño Books.

Zo gaat Eeuwig Donker in het Duits vertaald worden.

Komt er een luisterboek.

Hebben tientallen bibliotheken Eeuwig Donker in de collectie opgenomen.

Spreken de ruim 60 recensies op Hebban, bol.com, Goodreads en enkele toonaangevende (thriller)boekenblogs voor zeker 95% lovend over het boek. Want áls er dan sterren en ballen aan te pas komen, is het wel fijn dat het vrijwel alleen maar 4- en 5-sterren(recensies) zijn.

Krap twee maanden na verschijning zijn er enkele honderden exemplaren verkocht.

Quotes van thrillerlezers als “Wat mij betreft kan deze Rotterdamse schrijver zich echt meten met de bekende thrillerschrijvers die ons land rijk is” en “Tjeerd zet met Eeuwig Donker zijn naam weer in de spotlights, een schrijver die wat mij betreft niet onder doet voor Stephen King en Cody McFadyen” zeggen wel wat over de kwaliteit van het boek.

Kortom, hoewel de boekenwereld een roerige wereld is, laveren mijn piepjonge Jalapeño Books en mijn zelf uitgegeven tweede boek voortvarend door al dat geweld heen.
Is er dan niets te zeiken op dit moment?
Toch wel. Want ook ik heb een ego en dat is gekrenkt.
Exact vanwege de redenen die Asscher in zijn stuk aandroeg: daar waar Saskia Noort enkel de aankondiging van een nieuw boek hoeft te doen om ingekocht te worden, daar loop ik na twee maanden nog steeds tegen dichte deuren op.

“De diversiteit van interessante en potentieel invloedrijke boeken, die zo essentieel is voor de leescultuur, wordt opgeofferd aan de dominantie van een gering aantal ‘toptitels’.”

Zonde.